Waarom een blog over afvallen? Deborah Monfils

Al van jongs af aan ben ik gefascineerd door “diëten”. Er zijn maar weinig thema’s die zoveel verschillende levens raken. Alleen al in Amerika, beginnen ieder jaar 45 miljoen mensen aan een dieet en geven ze daarbij 33 miljard dollar uit aan dieetproducten. Deze ontstellende cijfers laten niet alleen zien dat overgewicht veel voorkomt. De bereidheid om diep in de portemonnee te tasten, toont ook dat mensen wanhopig op zoek zijn naar een snelle oplossing. De dieetindustrie maakt hier gretig gebruik van. “Influencers” worden ingezet om allerlei dubieuze producten aan te prijzen. Kim Kardashian was een paar maanden geleden zelfs te zien in een advertentie voor lolly’s (!) die je eetlust zouden remmen.

Misschien is de wanhoop begrijpelijk. In tegenstelling tot de zwakheden die we redelijk privé kunnen houden (te veel geld uitgeven, roken, workaholic zijn etc.), is overgewicht iets wat je automatisch met de buitenwereld deelt. En die oordeelt keihard. Eind oktober publiceerde het AD een artikel met de kop “Werknemers met overgewicht worden vaak gezien als lui en slordig”. 

Dit staat in scherp contrast met hoe ik naar de mensen in mijn eigen omgeving met overgewicht kijk. Om dit te schetsen, zal ik een korte achtergrond geven van mijn (te zware) familie aan mijn moeders kant. Mijn moeder en haar broers en zussen waren geboren in Indonesië toen het nog een Nederlandse kolonie was. Toen Indonesië eenmaal onafhankelijk werd verklaard, waren zij (met hun Nederlandse paspoorten) niet langer welkom in eigen land. Na een lange vermoeiende boottocht, kwamen ze aan in Nederland. Hun diploma’s waren hier waardeloos en ze moesten volledig opnieuw beginnen. Nederland had destijds een heel ander beleid dan tegenwoordig. Niet alleen de bootkosten, maar ook alle andere kosten tot aan de oude tweedehandse kleding die ze bij aankomst hadden ontvangen, moesten worden terugbetaald. Een nieuwe start, maar dan met hoge schulden en een laagbetaalde baan. Een van mijn ooms had veel monden te voeden. Tijdens die eerste jaren kocht hij in de supermarkt geregeld goedkoop hondenvoer uit blik, en maakte hier met veel creativiteit zelfs “lekkere” gerechten van voor zijn familie. Stap voor stap werkte hij zich op totdat hij jaren later weer op hetzelfde niveau als vroeger kon werken. Geen van mijn ooms en tantes hebben ooit geklaagd. Ze aanvaardden hun lot en werkten keihard voor een goede toekomst voor hun eigen kinderen.

Hun verhaal herinnert me eraan om nooit te denken dat overgewicht zomaar te wijten is aan ‘gebrek aan zelfcontrole’ of ‘luiheid’. Immers, iedereen met overgewicht die ik ken, is juist bijzonder gedisciplineerd op allerlei vlakken. Het is precies deze tegenstelling die me aan heeft gespoord om me te verdiepen in de psychologie achter overgewicht en mislukte dieetpogingen. Wat maakt nu juist afvallen zo moeilijk? Wat gaat er om in het hoofd van iemand die wel structureel gezond eet en voldoende beweegt? Hoe bied je weerstand tegen verleiding? Waarom ontstaat er tijdens afvallen vaak een obsessie die in plaats van motiveert, alleen tegenwerkt?

In mijn blog deel ik mijn bevindingen en hoop ik -hoe klein ook- een extra steuntje in de rug te kunnen geven aan iedereen die bezig is met zijn streefgewicht te bereiken.

Deborah Monfils is een blogger op het gebied van gezondheid en afvallen.

Opgegroeid in een familie met ernstig overgewicht, is zij van jongs af aan geïnteresseerd in factoren die bijdragen aan een gezonde leefstijl. In haar blogs biedt zij invalshoeken vanuit de psychologie, haar geneeskunde opleiding en ervaring in het bedrijfsleven.

 

Print Friendly, PDF & Email